Jasa yang tidak ternilai

Dato’ Onn Jaafar merupakan tokoh yang sangat penting dalam lipatan sejarah Tanah Melayu. Beliau dilahirkan pada tahun 1895 di Johor Bahru dan membesar dalam suasana keluarga bangsawan Johor yang rapat dengan istana. Namun, walaupun beliau dilahirkan dalam kemewahan, beliau memilih untuk menumpukan perhatian kepada perjuangan bangsanya. Sejak muda lagi, Dato’ Onn Jaafar terkenal sebagai seorang yang berani, lantang bersuara dan mempunyai semangat kebangsaan yang tinggi. Salah satu jasa terbesar beliau adalah menggerakkan penentangan orang Melayu terhadap Malayan Union pada tahun 1946. Malayan Union, yang diperkenalkan oleh pihak British, dilihat mengancam kedudukan Raja-Raja Melayu serta hak istimewa orang Melayu. Pada ketika itu, ramai orang Melayu masih belum mempunyai kekuatan politik yang tersusun, tetapi Dato’ Onn Jaafar tampil sebagai pemimpin yang berani. Beliau berjaya menyatukan pelbagai pertubuhan Melayu di seluruh tanah air, lalu menubuhkan Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu (UMNO). Di bawah kepimpinannya, suara orang Melayu bergema dengan lebih kuat dan akhirnya British terpaksa menarik balik Malayan Union, digantikan dengan Persekutuan Tanah Melayu pada tahun 1948. Selain menentang penjajahan, Dato’ Onn Jaafar juga dikenali sebagai seorang pemimpin yang berpandangan jauh. Beliau menginginkan orang Melayu maju dalam bidang pendidikan, ekonomi, dan politik agar dapat berdiri sama tinggi dengan bangsa lain. Beliau juga mencadangkan agar UMNO dibuka kepada semua kaum bagi membentuk perpaduan nasional yang lebih kukuh. Walaupun cadangan tersebut ditolak pada ketika itu, ideanya menjadi asas penting kepada pembentukan sebuah negara berbilang kaum yang kita kenali hari ini sebagai Malaysia. Di samping itu, Dato’ Onn Jaafar juga pernah berkhidmat sebagai Menteri Besar Johor dari tahun 1947 hingga 1950. Dalam pentadbiran negeri, beliau menekankan soal pembangunan masyarakat dan keadilan sosial. Kepimpinannya yang tegas tetapi berpandangan jauh menjadikan beliau disegani bukan sahaja oleh rakyat, bahkan juga oleh pihak penjajah. Walaupun Dato’ Onn Jaafar tidak lagi berada dalam kepimpinan utama ketika kemerdekaan Tanah Melayu pada 31 Ogos 1957, namun jasa dan sumbangannya tetap menjadi asas penting dalam perjuangan menuntut kemerdekaan.